 |
Nai bez, Jauna, nai bez nai
Nai bez, Jauna, nai bez nai,
pobre gau konsola bez;
niri erranik orrek bai,
nork dezake erran ezetz?
Esperanza ta beldur
dut aide bietatik:
Orrenganik naiz segur,
ta beldur neuregatik.
Esperanza dut, zeren
Jesus ona zerutik
ene amores jautsi zen,
ni atratzera infernutik.
Ta zeren pasaturik
ainberze pena lenik,
iltzen akabaturik
gurutzean azkenik.
Esperanza dut geiago,
zeren ala gure amores
errealki emen baitago,
betetzeko gu fabores.
Ta zeren ofratzen den
Jangoikoari egunoro,
ta guri ere ematen den
guk nai dugun aldioro.
Jauna, sobra igan bada
eskergaiz gaixto nerea,
alaere gaindu da
orren ona ta amorea.
Ene gizon Jangoikoa,
biktoria irabazi bez,
garai bez ene gaixtoa
orren onak, garai bez.
Nai du sines salbatzea
asko modus orrek ni;
guzia malogratzea,
Jesus ona, ez permiti.
Kosta zaio bere odola
ene arima bere artzea:
O Jesus, eztakiola
galdu bata ta berzea.
Ez nazala ni kondena,
Jesus, andik atrarik;
pagatu du nere pena,
orri sobra kostarik.
Ez permiti, jartzen dena
orren maian arturik,
pasa dezan anitz pena
infernuan sarturik.
Dena emen erregalatzen
amoresko mai sanduan,
ez an erre errabiatzen
utzi bere iraren suan.
|
 |