 |
Ama Birjinaren debozioaren motiboak
1
Motibo andia,
zergatik bear den
amatu Maria,
len lena da, zeren
Jangoikoak lenik
txoil amatzen duen
bera guzien gañetik.
Balitz galdu bear
bizi den guzia,
edo galdu bakar
bakarrik Maria,
guarda, dio, nere
bakar onetsia,
naiz galdu guziak ere.
Bada Jaunak eztu
deustan uts egiten
amatzean, baitu
guzia xakiten,
klaro señalea,
nornaiek ikusten,
dela Maria amablea.
2
Berze motibo bat
dignidade dena,
bai dignidade bat
den goren gorena,
Jangoiko beraren
urbil urbilena,
baita bere amarena.
Guzien artean
ama berak autatu,
ez ustekabean
zena fortunatu,
autatzen obena
etzen deskuidatu,
zukena ta zekiena.
Erregeren amai
guziek honore,
Jangoikoarenai
honore ta amore
sinez nai dezagun,
bi geben fabore
andia logra dezagun.
3
Ta sandutasuna
biotzen delarik
grillo ta erastuna,
Maria sandarik
obena klaroki;
nola da arimarik
maite eztuenik osoki?
Auxe da Maria
grazias betea,
guzia grazia
eta birtutea,
Jangoiko beraren
lan ezin obea,
oh! zein eder ederra den!
4
Baitare elizaren
konformidadea
da ama birjinaren
nola señalea
debozio artzeko,
ta nola kidea
beraren festejatzeko.
Beira Aita Sanduak,
prinzipe ta andiak,
beira artzai-buruak,
artzai eta ardiak
Maria maitatzen,
andi ta txipiak
berari beira beiratzen.
Zenbat tenplo diren,
imajina, aldare
ama birjinaren;
urteaz baitare
festak; asteoro
larun batak ere:
Agur, otoi egunoro!
Baiki Jesus bada
bitarteko lena,
beraren ama da
persona urbilena,
humil, amoltsua,
emen ta an duena
nai duenaren eskua.
5
Motibo ona dena
Maria amatzeko
da amore amarena
gutas kuidatzeko
humees bekala,
ta zeruratzeko:
Au du gloria ta gala.
Oh! zenbat gaitzetaik
gaituen guardatu!
Zenbat galbidetaik
amak legardatu!
Nola bekatutik
askotan libratu!
Ta askotan ere infernutik!
Zenbat kendutigun
gaitz eta dolore!
Zenbat on intigun
mostratus amore!
Eta alako milla
millaka fabore
egines ixil ixila!
Nola gaitu beti
onera tiratzen!
Nola ere emeki
Jauna du berazten!
Nola gure onera,
naiz gu ez goartzen,
kuidatus milla manera!
Badire amoreak
egiaz urreak,
eta faboreak
urresko kateak,
nork gu (Jesus berez)
nola ama bereak
ala amatu gaitu sinez?
Nola ia biotza
loturik eztago
grillos, eriotza
baño fuerteago
amaren amores?
Bentzait, nola ez iago
preso penas ta dolores?
O zenbat katea
paratu didazu!
Ni preso ematea
justo da, ar nazazu:
Ona errenditurik
ni, maitatzera zu
sollik nago obligaturik.
Amore eztizunak
amorea galdu,
galdu triste egunak,
bere galtzea du,
eta kondenatu
konta daike, ezpadu
mugonez utsa emendatu.
Baña berze aldera
dizunak amore,
Jangoikoa bera
du bere fabore,
zeren ama zaren
bai zu, salbadore
Jangoiko gizon denaren.
6
Berze kausa andi bat
Maria amatzeeo,
baita bai, zerurat
arima ermateko,
marka probatua
bat zeruratzeko,
dela predestinatua.
Ditxoso gizona
ni nauena aditzen,
dio, ta dagona
kontino segitzen
ene atarietan,
noiz ere idikitzen
diren beraren onetan.
Ditxa barin badu,
nork ni nazan aurki,
dio, opatuko du
bizitza segurki,
eta Jaunaganik
logratu nereki
salbazioa berladanik.
Ene kontra baña
iten barin badu,
bere arima daña,
sinez dañatzen du;
ni nai ez nauenak,
eriotza nai du,
dio ongi nai gaituenak.
Mariarenak du
abantalla andia,
bere alde baitu
ama amagarria,
onek logratzeko
bear den guzia
arimaren salbatzeko.
Jangoikoak lenik
Bear du salbatu,
gero bigarrenik
gizonak obratu;
konforme elkarreki
biek akabatu;
salbo da beras orreki.
7
Len lena Jaunaren
bear da grazia,
gero gizonaren
da dilijenzia;
biok logratzeko,
birjina onetsia
arzazu bai bitarteko.
Jauna du berazten
grazia emateko,
gizona oneratzen
ongi bizitzeko;
biok erdetxirik,
zeruan sartzeko
dauka ataria idikirik.
Nola inposible den
nior salbatzea,
nori nai eztuen
amak beiratzea,
ala preziso da
salbo atratzea
noren in den abogada.
Anaiak Kristoren
predestinatuak,
beras bere amaren
hume amatuak,
bere deboziko
esnes bazkatuak,
nola Kristoren ondoko.
Nai bauzu progatu,
bere deboziak
dezazke apegatu
bere kondizioak,
amaren humeak
segi inklinazioak,
prendak, onak, birtuteak.
8
Karidadea len
lena ta erreala,
zeñeki amatzen den
Jauna, bereala
proxima bere
burua bekala,
naiz etsai balitz ere.
Amak amaturik
bere etsai gaixtoak,
zeudenak suturik
ala nola otsoak
Jesus maltratatzen,
nola ez humettoak
imitatzen eta amatzen?
Bada humildadea
zimendua dena,
nor da nor obea
planta dezakena
nola ama Jaunaren
eskojitu zena,
zeren guzis humila zen?
Dionak Berboak,
suberrak urratu
Jaunaren besoak,
banoak botatu,
humilak goratu,
pobreak betetu,
ta aberatsak uts paratu.
Maria humil eder:
Bere humettoa
eztaike izan suber,
baizik humilttoa,
egiaz ezperen
ezta debotoa
ama birjin humilaren.
9
Manso ta sufritu
nai baduzu izan,
asko progu ditu
birjin amak eman
birtutegebenak;
ezta posible erran,
bai eska bear direnak.
Ainberze penatan
ama penaturik,
milla maneratan
gaizki pasaturik,
alaere amatzen!
Nola au beiraturik
humeak ez imitatzen?
Ta kastidadea
birtute ederrena,
non den da galdea?
Debozio on dena
billatzen baduzu
birjin amarena,
lore goi izanen duzu.
Ama birjinaren
etxean guzia
bear da beraren
gustora garbia;
eztire bateko
iluna ta argia,
ezta loia aren etxeko.
Garbiak direnak
garbi idukitzentu,
zikindu zirenak
amak garbitzentu,
kastidadearen
galas bestitzentu
hume direnak beraren.
10
Azkenik tu humeak
amaran amores
amatzen maiteak,
betetzen fabores,
eta azitzen nola
Jesusen dolores
kosta direnak odola.
Eta guzietan
graziak itentu,
eta kontuetan
ongi kuidatzentu,
ongi atatzeko,
ta seguratzentu
bereki zeruratzeko.
Bada ama nerea,
o ama onegia,
konta ni zeurea,
nola hume onetsia:
Au nere bizia,
au nere antsia,
ta au da nere on guzia.
O ama, amoresko
beira begieki
ni, ta piedadesko
anpara entrafieki
zeurea bekala,
segitzeko ederki
zeure humalde erreala:
Ni zure fabores
ongi bizitzeko,
zeurorren amores
ongi bukatzeko,
ta zure grazian
beti kantatzeko
emengo ta ango bizian.
11
Ea bada, arima,
guzien gañetik
zuk ama ta estima
Jangoikoa lenik;
ta gizonkietan
Jesus; berla atzetik
Maria emastekietan.
Jesus amatzeko
eta Jangoikoa,
ona biotzeko
sua ta zeboa,
amore amarena,
baita gogokoa
Trintate guziarena.
Nik amatzen badut
Maria birjina,
berla amatuko dut
bere seme egina
Jangoikoa; oneki
errege, erregina
ta on guzia dut nereki.
Bada bereala
nik errespondatu
bai, bear bekala,
nai dut, eta amatu
ene amazaleak,
baitare mostratu
bear diren señaleak.
Egitea plazer,
iteko len lena
dut, ezperen alfer
errezatzen dena
kontatzen dut, zeren
amorea dena,
egitean probatzen den.
12
Amatu nai dut nik
Jangoiko maitea
betiko oraidanik,
ta ama ta semea,
eginala plazer
egines betea
guzis, ta deustan desplazer.
ia bada len lenik
au biotzean sar:
Deus bekatu denik
eztut egin bear;
eta bein eginas,
egin beti negar,
iles biotzeko minas.
Au bigarrena dut:
Onak in daizkenak
ongi in bear ditut;
manatzen direnak
aiek len lenean,
konsejus direnak
ebek aieki batean.
Irugarrena biz:
Etsaiak onetsi,
naiz sufritu anitz;
guziak iretsi
Jaunaren amores,
garaitus oneki
gaitzak, pagatus fabores.
Finki laurgarrena
dut trabajatzea,
ta gaitz datorrena
ongi pasatzea,
auxe baita sinez
Maria amatzea
ta Jesus amore-minez.
13
Aiek enegatik
agitz penaturik,
ta nik aiengatik
guti pasaraturik,
nai itzes kunplitu?
Ni nola alketurik
ez naiz bear konfunditu?
Ezpanaiz artzeko
penak alegreki,
bentzait pasatzeko
arimo onareki,
errespondatzeko,
ta amoreareki
amorea pagatzeko.
Jesus ta Mariak
oben nai dutena
da, bekatariak
ontzeko, daikena
bat trabajatzea,
ta galduko zena
gal eztaien kuidatzea.
Bat kondenatzea,
zenbat inporta den,
edo salbatzea,
nork jakin nai duen,
pasioan pensatu,
beira zer kosta den,
balanza gartan pizatu.
Amak du pizatzen
ikusi zuenak
semea pasatzen
ainberzeko penak:
Beira trajedia
deboto zarenak,
beira Jesus ta Maria.
14
Bi on egitentu
zelo ona duenak,
probetxaraztentu
bien neke-penak,
ta aldatus onera
gaixtoak zirenak
eztu nai utzi galtzera.
Iten da ala bien
bai imitazale,
ta langin andien
nola lagunzale;
bai ta alokairua,
ori du señale:
Izain duela zerua.
Beras logratzeko
Jesus ta Maria,
biei quadratzeko,
in bez alguzia
kuidatus ardia,
biek karestia
neke penas erosia.
Sano doktrinatus,
onera kidatus,
ongi konsejatus,
baitare emendatus,
daikelaik manatus,
eta kastigatus,
nola daiken, oneratus.
Baña lena neurau
nere menekoa
naiz; lena beras au
da nere itekoa:
Egitea bien
ni biotzekoa,
bieki bizi nadien.
15
Ea bada, Jesus,
ea zuk, Maria,
amorearen sus
ni brasa goria
itzuli, nitzana
ikatz itsusia,
nagon beti biengana:
Nagon beti bies
bai amorosturik,
bien su andies
beti inguraturik,
ala bizi ta ala
il akabaturik
naien, biena bekala.
Bien amorea
biz ene sukarra,
biz au gaitz nerea,
betiko gaitz zarra,
su bat ain bizia
bai eta ain azkarra
konsumi nazan guzia. Amen.
ia nere enplegua
Jesus ta Maria,
nere sosegua,
ta nere alegria
ta gusto eztia,
ta ondasun guzia
ta grazia ta gloria.
Baña Jangoiko ona
nik ofenditurik,
Jangoiko-gizona
gaizki pagaturik,
nora ni, ia nora
noake galdurik,
ezpada amaren mantora?
16
Jangoiko Aitaren
dut nik alzineko,
nere Jesus oben
obena agertzeko
abogatu; baña
juez juzgatzeko
da bera, ta ezin engaña.
Jueztako dago
ni maite nauena
niork baño iago,
amores in dena
anaia erreala,
nigatik il dena
amore sobra didala.
Baña Jaun ona nik
ala agrabiatzea
itsuskiro orañik,
da kondenatzea
neurau eta bera
nola obligatzea,
infernu doble ematera.
Aita asarraturik,
humea badoa
laster lotsaturik,
amaren mantoa
billa libratzeko:
Nik zure anparoa,
o Maria, salbatzeko.
Eskatzen eztut nik
justizia ertxia,
ez, baizik doaiik
miserikordia,
amak ta semeak
suplitus guzia
bear dudana probeak.
17
Amak amorea
darama izenean,
du biotz berea
mostratzen esnean,
gutas lastimatzen
da bear denean,
ta beñerez mendekatzen.
Ni semeaganik
nator amagana,
berriz onenganik
itzul arengana,
betiro ingur ingur,
zeren nai dudana
nion ez, bai emen segur.
O birjin amaren
seme Jangoikoa!
O Jangoikoaren
ama gogokoa!
Biek ni salbatu,
edo onagokoa
berze bat niri mostratu.
Ez onagokorik
izan, ez izanen,
eztare alakorik
gero, orai edo len,
iteko on guzia,
dela an, dela emen,
nola Jesus ta Maria.
Jesus juez bada,
ta dagokiola
justizia, ala da;
baña bere odola
nigatik eman du:
Bada nola nola
ura ta ni naiko galdu?
18
Mariak du berriz
miserikordia
egitean agitz
bere gala andia:
Zenbatenas iago
den bekataria,
amak antsia geiago.
Txoil justo nik ez nai
merexi dudana;
beratx amoltsu bai
merexieztudana;
orgatik antsia
nik dut amagana,
esne delaik eta eztia.
Zuk ama bekala
zeure esne ta eztias
ezin-konta-ala,
Maria, grazias
salbatu direnak
tuzu, justizias
kondenatuko zirenak.
Nik ama alakoa
bear eta nai dut,
zu bekalakoa
nior nion eztut,
san Juani errana
nere kontatzen dut,
ta ama Jesusek eman.
O ama nerea,
Jesusek emana,
emazurz pobrea
nator zuregana;
ni zure anparoa
naiak nabilana,
zabal da zure mantoa.
19
Ea ama Maria,
ez ni desanpara,
naiz bekataria,
zeren ezpazara
anparo zu nere,
ni zeruetara
eznaike ellega beñere.
Nior eztuzu utzi
desanparaturik,
eznauzu utziko ni
betikos galdurik,
bai emen grazias
beti guardaturik
beteko nauzu glorias.
O nola zeureak,
ama, zuk kuidatzen!
O zer faboreak
dituzun barratzen!
Baita admiratzeko,
baratus pensatzen,
ta ama alakoa amatzeko.
Onen progu ona:
ia destinaturik
iltzera zegona,
Pedro libraturik
otoi zureeki,
utzis burlaturik
Herodes jaun judueki.
San Juan zinduzana
ama, zuk humea
Jesusek emana
bekala maitea
zindue tratatzen,
ta amore betea
modu guzies mostratzen.
Bada Magdalena,
diszipula lena
seme ta amarena,
ta alaba andiena
loietik goratu
ta perla ederrena
nola zindue moldatu!
20
Nork erran sanduak
tuzunak guardatu,
baitare galduak
zenbat oneratu?
Zein ongi tratatu
tuzu ta anparatu
ta guzis erregalatu!
Testigo ona da bat
Ildefonso, zeren
zerutik beitirat
jautsi ta zuk emen
bera bisitatu
amante zinduen
ta galas erregalatu.
Bernardok erran bez,
Domingok alaber,
ta alakoek berez
zutenek maite eder,
amak ere ederki
eman aiei plazer
azis bere esneareki.
Naiz pobre, maitea
Juan de Dios zue,
nola amak humea,
ta kuidatzen zue
zegolaik heria,
bai txukatzen zue
berak aren izerdia.
Zue ere Sandua
itzas konsolatu:
Auxe da ordua,
noiz nik ez faltatu
beñere nereei,
baizik faboratu
nai, ta duten beartsuei.
Ebek, diot, zire
arima garbiak:
Altxatuko dire
non bekatariak?
Edatzen du bere
mantoa Mariak,
dio: Betoz aiek ere.
Eta bekatari
on naien ama ni,
zio Brijidari;
elizak humilki
eskatzen orgatik:
Zuk eska Jaunari
gu bekatariengatik.
Bada ama nerea
betikos Maria,
zuk konta zurea
ni bekataria,
ia zure grazian
biz nere bizia
orai ta beti glorian. Amen.
«Ave Maria», koplatan
(Sacris solemniisen tonora)
Agur, o Maria,
grazias betea,
o miragarria,
Jaunaren maitea,
Jauna da zureki,
zu zara berea,
emasteetan berexki.
Bedeikatua zu
zara guzietan,
ta da bedeikatu
bai zure entrañetan
fruitu logratua,
Jesus zeruetan
gora gora goratua.
Santa Maria Ama
Jangoikoarena,
nola Ama zuk klama
bekatariena
gure faborean
ta gero on dena
bearren bearrenean. Amen.
Oh! esperanzaren
ona ta alegrea,
dena Ama Jaunaren
dela Ama gurea!
Baitu podorea,
baitare amorea,
ezin falta faborea.
Balitz bat berere
zuri eskaturik
utzia beñere
desanparaturik,
zure piedadeak
arrek mututurik
ez aipa miserableak.
Oroi zaite bada,
eztela ez aditu,
o gure abogada,
nior akuditu
zugana duenik
duzula despeitu
sekulan uts zureganik.
«Salvea», koplatan
Agur erregina
ta ama piadosa,
bizitza dibina,
gozoa gustosa,
esperanza segur,
amante amorosa,
bedeika zu Jaunak, agur.
Zuri gu klamatzen
desterru tristean,
zuri suspiratzen
ai! ta negarrean;
Ebaren humeok
negarren ballean,
Ama, beira gu pobreok.
Ea, orai bada
zuk zeure begiok,
o gure abogada,
beratx onegiok
guregana biur,
orreki guziok
ongi gauden eta segur.
Noiz desterrua guk
utzi bukatua,
an guri mostra zuk
Jesus ematua,
zure sabeleko
fruitu doatsua,
zerura gu manatzeko.
Oh klementisima!
Oh urrikaria!
Eta oh dulzisima
Birjina Maria!
Jangoiko denaren
Ama sanda andia,
etxokandre zeruaren!
Eska zozu beras,
Ama, guretako,
in gaitzan egiaz
digno beretako,
dezkigun fruituak
logra sekulako
Jaun berak ofrezituak. Amen.
«Regina coeli», euskaras
Zeruko erregina,
alegra zaite ia,
zeren zuk egina
semea biztu da,
nola berak erran:
Eska zuk, ordu da,
berai gure faboretan.
Penen ariora
zinduza gozoak,
zu bere gustora
Jaun amorosoak
Ama konsolatu,
ta poderosoak
zinduzan erregalatu.
Ea, pasatu da
ekaitza ta andia,
bai ta ellegatu da
on eguraldia,
beira doloroso
len Jaun onegia,
orai beira glorioso.
Zein diferente zen,
odolestatuak
llagak apatu len,
gloriaztatuak
orai apatzea,
negar pasatuak
gustoreki pagatzea!
Ea bada, Jesus,
ea zuk, Maria,
amorearen sus
ni brasa goria
itzuli; nitzana
ikatz itsusia,
nagon beti biengana.
ia nere enplegua
Jesus ta Maria,
nere sosegua
ta nere alegria,
ta ondasun guzia
ta au nere bizia
ta grazia ta gloria. Amen.
Arrosarioa euskaras
Misterio gloriosoak
V. Iltze Jesus; beira berriro bizturik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
V. Apal duze; beira gora goraturik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
V. Jangoikoaren suas gizonak beterik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
V. Jesus onak Ama bereki eramanik.
R Jauna, ofendituas nago penaturik.
V. Seme Jaunak Ama an koronaturik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
Misterio doloreskoak
V. Odol izerditan Jesus ta loturik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
V. Jesus ona beira nola azotaturik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
V. Arantzees korona beira paraturik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
V. Gurutzearen pean Jesus akaiturik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
V. Gurutzean Jesus beira akabaturik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
Misterio gozoskoak
V. Jangoikoa beira gizon agerturik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
V. Jesus Amareki Juanengana joanik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
V. Birjin Amaganik Jesus da jaiorik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
V. Jesus ta Ama beira Elizara atrarik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
V. Zein kontent Maria Jesus aurkiturik.
R. Jauna, ofendituas nago penaturik.
|
 |