 |
Zerurako azitzen gaitu
Zerurako azitzen gaitu
Jesus onak ederki,
ala erregalatzen gaitu
an den obenareki.
Jesus bera amen batean
ematen da altxaturik,
agitz realidadean,
naiz guti iduriturik.
Naiz aingeruek munduan
nai ones gu suplitu,
ez lezakete zeruan
onagorik aurkitu.
Aiek gozatzen dutena
osokiro ta agerrian
da nik txastatzen dutena
manera miragarrian.
Desterruan nai badugu
ango erregalorik,
o Jesus, nion eztugu
ori bekalakorik.
Erregalo zerukoa
emengo gisatu du;
banu nik ona gustoa,
gloria-urrin ta gusto du.
Berze fabore bat iago
egotea altxaturik
kontino, zeren baitago
gutas amorosturik.
Nainuke Jesus gozatu
emen daiken diña nik:
Bear nuke ortako amatu
ori guzis ta sollik.
Amoreak amorea,
suak sua biztu bez,
orrenak, Jesus, nerea
amatzeko nik sinez.
O Jesus, amatzen nau
segurki, amatzen badut;
elkarren amore gau
gloriarako prenda dut.
Nola Jesus su bizia
enebaitan sarturik
ez nago ia ni guzia
amoretan urturik?
Beti presente aldarean,
ta jatera ematen da
Jesus, nauten egunean,
ta egunoro ofratzen da.
|
 |