42. KAPITULUA
Nork bere bakea ez duela gizonen gainean jarri behar.
1. JESUSEK. Nere haurra, zure bakea norbaiten gainean jartzen baduzu, gogo berekoak zireztelakotz eta harekin bizitzea zaitzulakotz laket, bethi durdurikan izanen zira eta griƱan. Bainan bethi bizi eta bethi bera dagon Egiaren ganat ihes egiten baduzu, adiskide baten galtzeak edo hiltzeak ez zitu histuko.
Adiskide batentzat duzun atxikimendua ni baitan behar duzu jarri: atxikimendu egiazkorik eta garbirik ez da, non ez den nik koropilatua. Atxikimendu mota guzier hainbertzetaraino behar diozute egin uko non, zutan denaz bezanbatean, ez baitzinuke nehoren adiskide izaiteko gutiziarik ere.
2. Bainan berez-bere zerbait onik baduela daukanak, Jainkoaren grazia ez du hak bere baitarat jausterat uzten: Izpiritu Sainduaren graziak bihotz umilak bilhatzen dituelakotz bethi.
Zure buruaren osoki ezeztatzen eta kreaturen alderateko amodio guzier uko egiten bazinaki, zure bihotzerat jauts nintazke, nere grazia nasaienen ixurtzerat. Kreaturer beha dagonak, Kreatzalea begietarik galtzen. Kreatzalearen gatik, ikas zure buruaren garaitzen orotan: orduan zira Jainkoaren ezagutzerat helduko. Den gauzarik ttipienak, izariz kanpo gutiziatzen duzun ber eta maitatzen, arima zikintzen dautzu eta urruntzen zitu Jainkoa den Ontasun osotik.
|