24. KAPITULUA
Non nola dabiltzan bertzeak ez dela gure ikustekoa.
1. JESUSEK. Nere haurra, ez izan begi-luze, eta behar-gabeko griñarik ez alha. Hau edo hura gerta, ez duzu ikustekorik zuk? Jarrai zakizkit niri.
Hau izan dadin holakoa edo halakoa; hura hola edo hala ibil dadin eta mintza, zer zaitzuke? Ez zira bertzeen berme, baizik zuhauren. Zendako beraz heientzat griña?
Nik ezagutzen ditut gizon guziak; iguzkipean egiten direnak oro ikusten ditut; badakit bat-bederaren berri, gogoan zer daukan, zer duen nahi eta gutiziak zeri doazkion. Oro beraz nere gain utzi behar ditutzu: zu aldiz zaude bakean eta utz nehon ez dagokena bere urrats nahasietarat. Egin edo erran duena gainerat eroriko zaio, ni ez bainu enganatzen ahal.
2. Ez ihil omen hand¡ baten itzalaren ondotik, ez eta adiskide hanitz beharrez; ez eta zonbait bakharren adiskidantza berezia nahiz: hoik guziek gogoa barreiatzen dute eta bihotza handizki hedoitzen.
Gogotik mintza nintzaikezu eta gauza gordeenak nauzkiketzu ager, noiz nathorkitzun aiduru bazinaude erne, eta bihotzeko athea zabaltzen bazinaut. Erne zaude eta atzarririk othoitzean, eta gauza guzietan umilia zite.
|