XV EZKOZAK LENGOAK
Asuen berton aurkitu eben alkar, orain dala amar amaika urte, alkarren lagun karlistadan izaniko lagun gizon bik, eta batak besteari, beingoan ezaututa, bereala esan eutsan:
—Mutil, parkatuik, baie... i ez az Urlie?
Besteak, bera be lo ez egoan ta, txistua baiño ariñago erantzun eutsan, barreka-barreka:
—Bai; ta i Berendie, oker ezpanajaok.
—Gorordogaz ibil gintzoazan biok...
—Bai, mutil. A zoan sasoia! Ta eu zelan abil ba orain?
—Ai, lagun, ezkozak lengoak!
—Oingoak be ezkozak ba. Oba geunkek, mutil, oingoak bagintzozak.
Ondo ulertu eban Urliak Berendiak berba onekaz esan gura eutsana, ta bizkorrik erantzun eutsan, barrezantzo baten ostean:
—Bai te egie dok ori be. Iri akordauko ez jakanik...! Beti ixen az olangoxe ditxosoa.
Ta bere lagun ditxosoagaz barriketaldi luze bat egin ta gero, Lutxanarako bidea artu eban, arako aginduta ekarren txalagaz, Jatabeko Urliak; Sondikako Berendi ditxosoak monda, egun guztirako barre egin bearra gogoan daroala.
* * *
Ipuin au jakinda, esan lei batabatek, Asue eztala lengoa entzun orduan:
—Oraingoa balitz oba geunke.
Baña euki bei kontuan... Ipuin au eztatorrela ondo Asuentzako.
Ta priera... Asuegaitik «oraingoa balitz oba geunke» esatea... ainbeste barre eragitekoa be eztala.
|