 |
XAHAR BATEN AUHEN SAMINAK
Airea: Eman dautazun buketa zertaz egina zinuen.
Jainko Jauna, zonbat aldiz
etzaut ilundu bihotza!
Ilundu eta zauritu
ikusirik zorigaitza.
Aitaso bat ikusi dut
ahultzen eta xahartzen,
Hil mihisea bezala
egunez egun xuritzen.
Gaixoa han aditu dut
supazter xoko batean
Bakarrik oihu-nigarrez:
ixildu zen ni jitean.
Erraiten zuen: «Ondikoz,
oi ene ardi xuriak,
Zikiro eder bai eta
ene gaixo axuriak!
»Oro beharko zituztet
utzi nausi berri bati,
Ezpainiz igan ahalko
mendi hoitarat engoiti.
»Eztitut ja iraganen
berro ziloak jauzian,
makila firurikatuz
lehen bezala lorian.
»Iratzez ez tut eginen
maldetan gau-etxolarik
Ez eta erabiliko
xilintxa ez xirularik.
»Nihaurek deitzi esneaz
ez dut kaikurik beteko,
Nihaurek egin gasnarik
gaurgero ez dut salduko.
»Erriak gogortu zauzkit,
laneko ez ditut kara,
Zangoak ere doazkit
ihintzean lerra-lerra.
»Oihanburuko kaskora
doi-doia heldu bainintzen,
Bi urte hauntan, gaixo ni,
bide horrek nu lehertzen.
»Gero eta nekezago
dakarzkit eskalapoinak,
Halaber uritakoa,
jatekoa eta denak.
»Maiz hats-bahitua nago
patarra ezin iganez.
Oraino pindar goxo bat
gogoan banu, bainan ez.
»Hirian, urrun, galdurik
dabilan ene haur hura
Bil uste ukan dut luzaz
neure ordaintzat etxera.
»Bai herrestan nindabilan,
bainan bihotza gorarik,
Battitta ni bainoago
nukeiela amesturik.
»Amesturik eskualdeko
etxetarik hazkarrena
Zitakela malda huntan,
hainitzez ere, harena.
»Haren artalde gizena
baino aberatsagorik
Nehork etzukela nihoiz
bazter hautan ikusirik...
»Anartean errientak
ene Battitta ebatsi,
Buru-bihotzak hitz hutsez
betikotz arrunt nahasi!
»Egia zuten zaharrek:
eskolarat igortea
Da langile tzar, seme tzar,
eskualdun tzar egitea!
»Nahi duenari ontsa
ogia erein eta jo,
Aski zaio jakitea
kondatzen hiru-lauraino!».
Bainan barka dakioke
bihotz-minez erreari
Hautemaiten duenean
etxea erortzen ari...
1925
|
 |