 |
Susana
Babiloniko urian
Urte asko dirala,
Susana emakumea
Zeramaten iltera.
Onoidez betea egon
Judeako alaba,
Edertasun bereziak
Eukazala gañezka.
Maitagarria zan-eta
Maite zuan senarrak,
Maite ere seme alabak
Eta maite morroyak.
Gutizitu zuten bera
Bi agure zitalak,
Lizunkeriz ta ankerkeriz
Gañezka egozanak.
Bere baratz ederrean
Artzeko bustialdi
Eukan Susana ontsuak
Bustitegi berezi.
Bein bi agure lizunek
Zelatu zuten bera,
Azeri gisa txokoan
Baratz-txokon gordeta.
* * *
Egurdiko aroan
Orra zelan datorren
Baratzera Susana
Eguraztutearren.
Nezkame bigaz dator
Baratzera Susana,
Onoidetsu zan-eta
Oyura eukan gisa.
Ordu bat lenago
Bete egoan baratza
Epaileku zalako
Epailez beteta.
Idazti Deunen itzan
Geyegi eder bera,
Ta eguzki dizdiraz
Zegon zoragarria.
* * *
Bein bustialdi lekuan
Sartu zan barrenera,
Olio-lurrinkai bila
Neskamek bialduta.
Atetxu ez gañerako
Baratzeko ateak,
Neskamek ixi zituzten
Aginduta Susanak.
Bañon orra bi agure
Orra bi epailari,
Lizun-sukarrak bilduta
Alkarren mandatari.
Eta ikusirik Susana
Bakarrik lotu dala,
Arin ingurutu dute
Barrenera sartuta.
Ta diote Susanari
Ole zakiguz guri,
Ateak ixiak daude
Ta ez da iñor agiri.
Zeuganako sukarragaz
Gu zaurituak gaude,
Gugaz egin zaite batu
Bestela galdu zaude.
Esango degu gazteaz
Batu egin zerala,
Au dala-ta neskameak
Bialdu dituzula.
Antzirika esan zuan
Ordun Susana onak,
Naigabez naigabetua
Nago une onetan.
Naigabeak neukatela
Inguruan artua,
Iñundik ez zait agiri
Igeseko bidea.
Zuen naya egiteak
Dakarkit eriotza,
Ta egin ezik erailtza,
Nizaz erruki Jauna.
Jainkoa irainduta baño
Beti zait niri obe,
Obenik egin gaberik
Zuen eskuetan jauste.
Ta abotz zolin didear dagi
Didar errukarria,
Bere bat dagite zarrak
Galdu nayan Susana.
Batak didar dagiala
Beste dijo laisterka,
Baratz-atea irikita
Berria zabaltzera.
Sendi ta morroi entzunik
Baratzean zalaparta,
Itsu-mutun etor ziran
Gerta zana ikustera.
Ta sendo arritu ziran
Entzunik zarren itzak,
Susanagaitik iñoiz be
Iñork esan gabeak.
Eta samiñez betea
Sendia egoala,
Gau luzearen ondotik
Etor zan biaramona.
* * *
Egun onetan goizean goiztik
Erri guztia bildu zan,
Susanan senar Jokiñen etxen
Zar ayekaz zalapartan.
Susana eske arrika iltzeko
Erriko zelai erdian,
Moisen legea zeatz beteaz
Susanagaz egun artan.
* * *
Ta agure lizun abotik
Erriak oyu dagi,
Guk epaituta il dagigun
Susana eman guri.
Basetorren gurasokaz
Epailekura andrea,
Basetorren semeakaz
Susana andre ontsua.
Senide guztiak bere
Itun-saurin benetan,
Sotiñak goitu ezinik
Susanagaz zetozan.
Baño zelan zan ederra
Ederra izen alean,
Eta arpegi estalita
Zekarren ordu artan,
Lizunak agindu zuten
Atsegin sukarrean,
Kentzeko arpegi-zapi
Susanari bertan.
Eta eskuk Susanari
Jarri ondon buruan,
Asi ziraden zalatzen
Erriaren aurrean.
* * *
Eta bitartean
Susana ontsuak,
Donoki aldera
Jasota begiak,
Izuri zituan
Negar malkoak
Ziñestuz entzungo
Eutzala Jainkoak.
* * *
Eta ona emen ordun
Andre Susanan aurka,
Bi agurek egiñiko
Zalatze biurria.
Gu biok eguraztearren
Baratzen genbiltzala,
Andre au bi neskamegaz
Etorri zan bertara.
Ta ajolaz ixirik ondo
Baratzeko ateak,
Atetxutik bial zitun
Etxera neskameak.
Etorri zan beragana
Mutil gazte galaya,
Baratzeko txoko baten
Eskutatu zegona.
Eta guk ezaguturik
Bere asmo lizuna,
Laisterka etorri giñan
Zegoazen lekura.
Guk ikusi giñituan
Gauze txarra egiten,
Ta bertatik asi giñan
Gazte ura lotuten.
Baño zelan biok giñan
Gizon agure aulak,
Iges egin zigun errez
Mutil gazte zoliak.
Baño nekez bazan ere
Lotu gendun bestea,
Ta ementxek daukazuten
Andre Susana zala.
Eta guk bein eta berriz
Galdetuarren oni,
Gazte aregaitik ezer
Ezigun esan guri.
* * *
Erriak sinistu zien
Zirenak zireala,
Ta epaitu zuten Susana
Arrika erailtzea.
Eta Susanak
Esan ei zuan
Abotz zolian,
Jaun betikoa!
Diran baño len
Gauza guztien
Ezagutzalle
Azkarra zera.
Zeuk dakizu ba
Neurexen aurka
Gezur andi bat
Jaso dutela,
Ta ilten neutela
Errugabea,
Irozturikan
Zitalkeriak
Asmatutako
Gezur utsean.
* * *
Eta Jaungoiko altsuak
Entzun zion otoitza,
Ta laster bialdu zion
Gotzon askatsallea.
Jaungoikoak ordu artan
Egiteko zuzentza,
Bere goi-argiz bete zuan
Danel mutil gaztea.
Zeramatela Susana
Erailteko lekura,
Danelek didar andian
Esan zuan onela.
Andre onen eriotzan
Nik ez daukat errurik
Eskuak nai ditut garbi
Beronen odoletik.
Ta osteak arrituta
Begiratuten dio,
Endanean aginduaz
Bere itzak azaltzeko.
Bein ostearen erdian,
Danel mutil gaztea,
Asi da gogoz azaltzen
Bere itzaren zioa.
Orren ergelak zarea
Israelko semeak,
Egia ez ikusteko
Dezutela aurrean?
Edo noiztik orren maltzur
Egi egian aurka
Epaipean zigortzeko
Israelko alaba?
Itzuli epailekura
Egiteko zuzentza,
Gezurra dabil jario
Andre onen aurka-ta.
Itzuli ziran laisterka
Guztik epailekura,
Ta zarrenak Daneleri
Itz dagie onela.
Erdu ta jezarri zaite
Gurekin batzarrean,
Jainkoak jaso zaituta
Gutariño omenean.
Erakutsi egiguzu
Zeuk dakizun guztia,
Bada guk nai degu jakin
Non dagoan egia.
Ta Danelek esan zien,
Orrek epaituteko,
Bata bestearengandik
Aldendu lenago ondo.
Bata bestearengandik
Aldendu zutenean,
Euretako bati itz dagio
Danel gazteak olan.
Betiro gaiztakerian
Aguretu zarena,
Bizkar gañean dezu gaur
Guztien zigorrada.
Errugabe ta zuzena
Ez eriotzaratu,
Jainkoak argi esana
Daukala badakizu.
Auarren beti erruge
Eriotzpetu dezu,
Ta epai bidegabeaz
Sarri gaizkiña askatu.
Oin bada ikus badituzu
Zelango zuaitzpean
Izketan ikus dituzu?
Legeltxoren azpian.
Eta Danelek dasayo
Zeure buruan aurka,
Gezurtau zaren ezkero
Ziur zaude galdua.
Orra oin zelan datorren
Jainkoaren gotzona,
Jainko-espatea artuta
Zu bertan erailtera.
Ta au aurretik kenduta
Ekarteko bestea,
Agindu zien Danelek
Arin epailekura.
Ta itz dagio oneri olan
Kanan-endako zera,
Ta ez Judu-endakoa
Orren gizon zitala.
Ederkunak atzipetu
Dizu zuri burua,
Ta lizun-sukarrak jarri
Goiberatu biotza.
Israeltar alabakaz
Zuek beti orrela,
Eurek bildurrak artuta
Itz eiteko daudela.
Baño Judako alaba
Nork menpetu orrela,
Bere siniste zintzoren
Alaba zintzo dala?
Oin bada esan daidazu
Zelango zuaitzpean
Izlari ikusi dituzun?
Artearen azpian.
Eta Danelek dasayo
Zeure buruan aurka,
Gezurtau zaren ezkero
Ziur zagoz galduta.
Ona emen non datorren
Jainkoaren gotzona,
Espata eskuan biok
Erailteko batera.
Didarka asi zan ostea
Abotz zoli sendoan,
Sinistetsuaren aide
Jaunaren omenean.
Eta jaso zan ostea
Agure bien aurka,
Danelek gezurtatuko
Bi lizunak zigorka.
Ta bete zuten euretan
Ainbesteko nekala,
Bereala biak illik
Agirian arrika.
Ta atera zan egun artan
Azke errurik gabea,
Jaungoikoagan eukita
Itxaropen osoa.
Elkiak emazteagaz
Goratu zun Jainkoa,
Zalako euren alaba
Susana andre ontsua.
Goratu zuan Jainkoa
Yokin bere senarrak,
Susana garbi zalako,
Berebat senideak.
Ta gero ta andiago zan
Danel erri-aurrean,
Egun atati asita
Beti aurrerantzean.
Ondarrabi, 1925
|
 |