MALTZURKERIZ ZERURA
Anei bider entzun dogu maltzurkeriz.
Joaterik ez dagola zerura,
Ta zintzo bidera yo bear dabela
Joate gure dabenak bertara.
Baña dominikar edestik daruzku
Bestera bere gertau daitekela,
Beñola euretan sartu zalako ola
Sartu barrien irakasiaria.
Mutil gaztetxu ta ontsua sartu zan
Dominikuen nobiziaduan,
Augaitik yarriten eban irakaslek
Gure eban asmoa aren biotzean.
Ume Jesus ta andre Mariaganako
Jarri eban gaztetxun biotzean
Erazkun edo deboziño sutsua,
Beste gauza on askoren artean.
Bere altzoan eukola umetxu Jesus
Egon nobisiaduko koruan
Andre Mariaren irudi ederra,
Lorez apainduko aldaretxuan.
Irudi onen aurrean belauniko
Egoten zan !uzaro gaztetxua,
Otoitz samurrez arrendurik askotan
Bere zeruetako amatxua,
Amaren altzoan, eskuak zabalik,
Egon ume Jesus-iruditxua;
Zeozer eskeka balego antzera
Beti here amatxuri begira.
Ikusirik beti praille gaztetxuak
Urne Jesus egola eskarika
Ta amatxuk ezer emoten ezautsola
Bein asi zan amatxuri espaka.
Zegaitik daukazu orren luzaroan
Ezer emon barik zure umetxua?
Ume bularra edo beti eskari,
Ta zuk berari ez emon bularra.
Zure biotz-puska, zure semetxua
Ez al dozu maite zeruko ama?
Emon bada umeri eskatzen dautzuna,
Bestela negarrez asiko da-ta.
Amak bularrik emon ezarren zuri,
Ez negarrez asi, seme maitea;
Bapere ezpadozu negarrik egiten
Nik ekarko dautzut zuri goxoa.
Esan eta egin ak egun batean
Goxoak gorde daitu poltzilluan,
Eta pozarren eta yoranez doya
Ume Jesusi eskeintzera koruan.
Eskua luzatuaz, tori goxoa,
Diotso praille gazteak umeri,
Ta ume Jainkoak eskutxu luzatuaz
Erdi parreka artzen dotso berari.
Egun bat eta bestean, amaka aldiz,
Onela gertatu ei zan koruan,
Ariketa itz onek umetxu Jainkoak
Praille gazteari esan artean:
«Askotan goxoak ekarri daustezuz,
Ene maitea, neure aldarera,
Ta orain ordañez eroango zaitut
Neure zerutako goxotegira.
Gertatu zaite, enetxu, ainbat lasterren,
Neure goxotegira yoateko;
Datorren igande autu dodalako
Zu zeruetara eroateko».
Pozaren pozez bere irakasleari
Agertu eutson bere zoriona,
Ta irakasleari barrun sartu yakon
Aregaz yoan gure biziena.
Ta yon gure orrek goituta, artu eban,
Bada ezpadan, maltzurren bidea,
Ta ola itz egiten dotsa iristearren
Beragaz zerutara yoarea.
«Ontzat damodala esango dotsezu
Ume Jesusi bere erabakia,
Arazo orretan sartu barrin legeak
Beardan lez betetuten badira.
Ta euren legean irakasle barik
Ez yoatea iñora da lenena,
Ta lege au bete ezkeroan, lenbai-len
Daukon ustea bete dagiala».
Gaztetxuak zintzo zintzo egin eutson
Jesusi irakaslean mandatua,
Ta ume Jesusek ontzat artu ei eban
Irakaslearen maltzurkeria.
Bearbada lenen aldiz errukituz
Bere oyuran aintsin maltzurragaz
Bayezko epai emon eban Jesusek
Praille gaztean irakasleagaz.
Eta urrengo igandean pozez beteak
Deyan zai egozan aita-semeak,
Eta yoan ei ziran goxotegira
Alkarregaz ikasle irakasleak.
Ondarribi, 1921
|