39 ZAMARIA ETA ASTOA
Bere beharretan
Lur biribil hontan
Gure lagunak behar tugu,
Ahal oroz, bethi laguntu.
Hire aizoa balin bada hilzen
Haxea higanat duk erortzen.
Asto bat bidez bide bazoen
Jaun-handi zaldi baten ondotik.
Bere karga pian leherturik,
Lasto-jalea inziriz ari zen.
Zaldiak arbalda xoila zuen.
Pixkañobat, zaldiari erraiten du,
Lagunt nazu zuk, ahal baduzu,
Bestela ni hilen nuzu
Heltu gabe hiriala.
Othoitzen zaitut oneski;
Haxe honen erdia bizkarriala
Ezaririk, zu ederki
Oraïno txosta zintazke.
Eztiat nahi, erraiten du zaldiak,
Eta eghiten uztar ostikoak;
Hi ordian phausa hintake.
Bere laguna ikhussi zuenian
Onghi hilik kargaren pian,
Oghen handi diat, erran zuen,
Eghiaz oraï diat ezagutzen.
Asto-zenaren haxea ordian
Ezarri zioten bizkarrian,
Larrua ere haxe gainian.
|