AREN ERDITAN SILLA BERDE BAT
Aren erditan silla berde bat
moraduz jaspeadurik
silla onetan baegoan
sei eder bat jarririk
narru zuriak estalzerako
ez eben bestidurarik
tafetan gorriz oi bazedukan
begiak rebozadurik
esku batean arko galanpat
fletxeaz adreszadurik
forma onetan nik nedukala
zenzunau elebadurik
ene aldeti igaro zidin
dama bat enrizadurik
ene parean eldu eta
krianzaz komedidurik
ongi etorri zu jauna baize
ez esan beste gauzarik
neska berbea nenzuanean
txitxitez alteradurik
baxadu neben neure begiok
zeruko altureanik
donzella linda graziosea
nengoan lekureanik
debisa nezan zerbait lizana
neuregan rezeladurik
ari begira nengoala
ondo disimuladurik
izerdi batek artu ninduan
penadu ninduan bizirik
sentidu neben amorearen
arkua desarmadurik
ene bioza bazegoana
kolpeaz maltratadurik
bertati boz bat adi nezan
zeruko odei artarik
serbi nezala donzella ura
ordu bat faltazazarik
eranzun nagon ni nozun gero
efinten obligadurik
donzella oni ez emun jauna
ni eraiteko armarik
eparaetan bardin bajazu
beste zagita zorrozik
onen biozau nai bekizu
efini senaladurik
erreguketan didazun gero
asko dot borondaterik
efiniko dot orren bioza
zureaz orapildurik
au esan eta amorioak
agana begiraturik
bere arkua armatu eben
amen bat beranzakarik
donzella urak ekusenean
ala determinadurik
akojidu zan sagradura
ark emun baga kolperik
ni arrezkero beti nago
amore minez gaxorik
ai ene desditxadua bada
ezpadot remediorik
|