O EGIPUTZUA GLORIOSOA!
Adierazi nai nituzke nik
Egiputzuaren gloriak,
kanta ditza.ten Euskalerriko
neronen adiskidiak;
danai bezela arkitzen zaizkit
neri're eskubidiak,
eskribatzeko etgaz batekin
gure on zoragarriak.
Gure asabak nolakuak ziran
Silioren kantak diote,
berarengatik ainbeste erregek
izandu giñuzten maite;
ereje askok izan nai zuten
gure menditan alkate,
izu gogorrak beti emanda
libreak gera gaur arte.
Gure asabak beti arraiskatzen
beren ondasun da bizik,
orregantikan etzaigu aztu
Tubalen aubeko itzik;
Egiputzuaren arma ederrari
eztago beiratu baizik,
Nafarru ortan supita aundiz
dira oyek irabazik.
Jesus maitea baño lendandik
Ernion eta Erroman,
ia zer gloriak izan giñuzen
orduko ere guregan;
Egiputzuarrak sartu're ziran
guztiz ausarziz Granada'n,
gañera iritxi lendabiziko
Colon jaunakin Habana'n.
Ai zer gloria Noain'en eta
baita Beotibar'ian,
ta zer ederra Italia'ko
deritzayona Pavia'n;
Joanes de Urbieta'k Frantziko errege
arrapatu zun jaitian,
o zer semea batayatu zan
Ernaniako pontian.
San Marziel'ko mendi orretan
gogorra izan zan jaitia,
gure asabak ondatu zuten
Alemaniako jentia;
Roncesvalles'en Rondal da askori
ain jipoi izugarria,
Navas de Tolosa'n omenatu zan
betiko Euskalerria.
Ondarrabiko inguruetan
Frantzi ortako jendeak,
aldi askotan menderatu nai
zitun emengo semeak;
nunai bezela isten zizkaten
giltza gogorrez ateak,
ezta zer esan, beti izan ziran
gudari garailareak.
Emenguakin Bizkaiko batzuk
Canarias'era juanik,
Lanzarote'an legorrera isten
ziran ausarziz beterik;
jaitean asi il edo bizi,
bi erregeak arturik,
Españiara ekarri zituzten
beren ontziyan sarturik.
Itxasoz ere izandu dira
emen gizon aguroak,
Okendo jauna eta Txurruka
berdiñikan gabekoak;
Elkano, Lezo eta Bidazabal
supitaz betetakoak,
zazpi doayak orientzat zitun
Aita zeruetakoak.
Gure asabak ixuri zuten
eferengatik odola,
argatik aztu ezin gintezke
glori oietzaz iñola;
oroitu gaiten negar egiñaz
onkaitua duten bezela,
euskaldunaren izen ederra
ziabestuko da bestela.
|