Erribera

Ordu luzeak egoten nintzen

aurpegia ormaruntz,

ohearen eta loaren erriberan.

Ordu luzeak ziren

nire penaren erriberan labaintzen.

Erdi lotan zerbait

—ez dakit pena bat ote zen—

begiotan. Apika, zerbait.

Ala deusez! Igual dio.

Jaungoikoak daki

zer nuen pentsatzen.

Ez dut gogoratzen.

Gogoratzen dut bakarrik

ezin nuela ahaztu.

II

© Joxe Azurmendi