Kulosaari

          1

Hemen ez zaigu inor

Jainkoaz mintzatu.

Ihes egin nahi zuen

nire arimak

Sörnäinen-go fabrikartetik

norabait.

          2

Baso arteko etxetxoetan

gelditu gera atsedeten.

Geldi, geldi, arboletan

neguaren ta eurite etengabeen

barneak zimeldutako pakea.

—Mäyratie-rako auto-stop?

Ez, hobe da eguzki hau

hostoak kariziatzen.

          3

Zubi luzea oinez ta nekez

eginda iritxi dugu

Kulosaari-ko bakarra.

Bai ordea kontent bihotza,

kantatzen ere nekatuta

zubipeko bateleri

oihu egin diegunean.

Zoro gaudela pentsatuko zuten!

Ta ez ote zen egia?

          4

Kulosaari,

zubiaren txikotak

lurrari lotuta.

Kulosaari ttikia!

itsasora nahi huke hik

Suomenlinna bezain libre.

Nola zaituzte lotu,

Kulosaari?

Haur txiki bat zera zu oraindik...

          5

Baina niri oparo

sartzen zitzaidan

moile zaharrez hesitutako

arimaren xokoraino

eguzki leuna.

Oi, Kulosaari!

Hik ez dakin zer den

pakez negar ta par egitea.

II

© Joxe Azurmendi