Gabez

Nekatuta nago!

Nekaturik irixten naiz beti gauaren atera

ta zin egiten dut ez sekula gehiago

afan alferretan leher egiteko.

Ta goizero argiarekin hasten naiz atzera,

berriz bila ta bila, esperantza zoro batez.

Zeinek aterako lidakean bihotzetik

maitasunaren sustrai orpoa!

Zeinek emango lidakean

presondegi urte batzuen atsedena!

Edo heriotza.

II

© Joxe Azurmendi