Eskuotan ez dut indarrik,

ez dut kemenik besoetan,

nire hortzetan gorrotorik ez da.

Gazte nintzala

rodar ero batez ekiten nion

batela olatu pats artean

zoratuta zebilela.

Aurrena izan nahi nuen.

Itsasoa bare dago gaur,

eta bakarrik dago.

Arraunean ari ta ari.

Nire hitzak ez dik surik,

Kaixo! Zer moduz?

egia duk, egia umila.

Edozeini entzuten nion egia.

Euskal bizi nahiari, bai,

bizi bide baten bila

estropa eskutik utzi gabe

jarraituko dut hil arte.

Ez zekiat nora noan,

itsasoak ez dik biderik,

herri hau doan tokira.

III

© Joxe Azurmendi