Umetan ba nuen nik

iraunaren ustez

betikotasun grina-edo bat.

(Gaurko hondakin triste).

Inoiz etsi behar izan nuen,

ames amesegi baitzen.

Anbizio gogor hura

desegin zidaten

gizonegi zelakoz,

ta ez didate

jainkozturik eman.

Esperantza bakarrik.

Eta nire arima

hutsik gelditu da.

Nik ez dut gaur kulparik

ez badut sinisten.

Zer nahiago nuke nik

sinistea baizen?

Ilusio izpi bat

barrunbe hau argitzen?

Jaiotza Solferinon

itsu jaio nintzen.

I

© Joxe Azurmendi