TRIPTIKOA

Caur raur dus videt

ZORALDIAREN HARRIA

«Maixu, opera nazazu

derrepente, nire izena

Lubbert Das da.»

— Atera harria arren,

    deabruaren harria—

Emakume!, begira zure

liburuan, ni ez naiz

zoroa. Deabrua

jostatzen ari da nire

barnean.

Hi, praktikante!, bota

iezaizkidak hire

olio eta balsamoak,

Satanek ihes egin dezan.

«Maixu, opera nazazu

derrepente, nire izena

Lubbert Das da.»

INPERNUKO ATEA ZABALIK

Tximeleta hego erreen

txinparten argipean

Jainkoak zigorka:

Lujuria txerri

bihurturik erasoka.

Invidia lorabegi

erraldoi itotzaileez.

Avaricia balantza baten

orratza zartatuz.

Superbia eguzki-orduak

masta lez erabiliz

Decidia arrabitak eta

arpak heriotz-makina bilakatuz

Ira belarri labanak

zorrozki mehatxuka.

Gula landareak

bizitza-samurtasunak irentsiz

Osin borobilean

emakume eta txorien jolasak,

inguruan jendetza

adar-bakar, orein, katu

eta grifoen gainean

                                           zamarikatzen

Paradisuko lau ibaiak

itsasoratzen diren bitartean

                                                 (begikara)

Amodioz betetako esferak igerian,

urrutiago ada-n eta evaren isladak

marrubia jaten ari den emakumea

eta gizonak babesten dituen maskorrean

                                                 (begikara)

gainean guzti honi begira txori-aldra.

                                                 (begikara)

El Bosco-ri. Berak ere «El Dorado» estetikoa bilatzen baitzuen

© G. Arroyo